Mama Zehaitu

Mama Zehaitu. Ik was bij haar op bezoek toen ik in Eritrea was voor drie maanden. Mama Zehaitu. Ik vergeet haar nooit. En de meest simpele maar lekkerste maaltijd ooit gekregen staat in m’n geheugen gegrift. Ze woonde klein. Voor ons doen erg, erg klein. Een oude, maar geweldig sterke vrouw van ver in de zeventig. Zo een mooie vrouw! Het was een tijd van vasten, dus ze at simpel die tijd. Ik moest beslist eten van haar, en ze haalde haar éénpit camping-gasstelletje. Zette het in de woonkamer, pakte een laag krukje erbij en maakte een pannetje linzen warm. Een simpele saus. Uien, knoflook, berbere (kruiden mengsel) en linzen. Meer niet. Ik kreeg het met enjera, de zure pannenkoek, wat als brood gegeten wordt. Waarom deze maaltijd zo’n indruk maakte? Door twee dingen. En deze dingen zijn zó belangrijk voor me, en draag ik mee in mijn koken. 1) De ongelofelijke liefde waarmee ze het deed. Je proéfde het! 2) De ultieme simpelheid. ‘Good Food’. Gewoon pure, goeie ingrediënten. De kruiden doen hun werk! Samen met aandacht.
Simpelheid. Welkomheid, respect.. De waarden die voor mij bovenaan staan!

Eten hoeft voor mij echt niet ‘stylish’ te zijn; júist niet. Het gaat mij om hoé het gemaakt is; en volgens mij – noem het de ‘magie’ van koken’- telt er heel veel mee. Hoe je je voelt, je intenties, etc.

Dat maakt koken geweldig!

 

Advertenties